Αιτίες Νευρογενούς Κύστης

Η νευρογενής κύστη προκύπτει από νευρολογικές διαταραχές που διαταράσσουν τον φυσιολογικό έλεγχο της κύστης. Τα αίτια της είναι ποικίλα, που κυμαίνονται από συγγενείς ανωμαλίες έως επίκτητους τραυματισμούς. Οι ακόλουθες ενότητες περιγράφουν έξι κύριες αιτιολογίες.

Τα αίτια της νευρογενούς κύστης είναι ποικίλα, αλλά ο βασικός μηχανισμός είναι ο ίδιος: διαταραχή των νευρικών οδών που ελέγχουν την ούρηση.

Ο τραυματισμός του νωτιαίου μυελού είναι μια από τις πιο κοινές αιτίες. Η βλάβη πάνω από το ιερό επίπεδο συχνά οδηγεί σε υπερδραστηριότητα του εξωστήρα, ενώ ο τραυματισμός στο ιερό επίπεδο ή κάτω από αυτό μπορεί να προκαλέσει αρεφλεξία του εξωστήρα. Αυτή η κατάσταση συνήθως προκύπτει από τραύμα, δισκοπάθεια ή αγγειακά συμβάντα.

Το σύνδρομο δεμένου μυελού εμφανίζεται όταν ο νωτιαίος μυελός είναι ανώμαλα προσκολλημένος στους περιβάλλοντες ιστούς, προκαλώντας προοδευτική νευρολογική επιδείνωση. Αυτή η συγγενής ανωμαλία εμφανίζεται συχνά με δυσλειτουργία κένωσης στην παιδική ή εφηβική ηλικία. Η πρώιμη χειρουργική αποσύνδεση μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της ουροδόχου κύστης.

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή. Συχνά προκαλεί συμπτώματα αποθήκευσης της ουροδόχου κύστης, όπως επείγουσα ανάγκη και συχνότητα, λόγω της μειωμένης ντοπαμινεργικής ρύθμισης του αντανακλαστικού της ούρησης. Αυτή η κατάσταση ανταποκρίνεται ελάχιστα στα αντιχολινεργικά φάρμακα σε μεταγενέστερα στάδια.

Το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο (εγκεφαλοαγγειακό ατύχημα) βλάπτει το μετωπιαίο κέντρο ούρησης. Οι ασθενείς συχνά αναπτύσσουν επείγουσα ούρηση, συχνότητα ή ακράτεια αμέσως μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο. Το πρότυπο της δυσλειτουργίας της ουροδόχου κύστης εξαρτάται από τη θέση και την έκταση της εγκεφαλικής βλάβης.

Η επαγόμενη από ακτινοβολία-νευροπάθεια της ουροδόχου κύστης προκύπτει από ακτινοθεραπεία της πυέλου (π.χ. για καρκίνο του προστάτη ή του τραχήλου της μήτρας). Συνήθως εκδηλώνεται μήνες έως χρόνια μετά τη θεραπεία, με μειωμένη χωρητικότητα της κύστης, υπολειτουργία του εξωστήρα ή αιματουρία. Αυτή η αιτιολογία συχνά υπο-αναγνωρίζεται.

Ο συγγενής δυσραφισμός της σπονδυλικής στήλης περιλαμβάνει ελαττώματα του νευρικού σωλήνα όπως η μυελομηνιγγοκήλη. Είναι η κύρια αιτία νευρογενούς κύστης στα παιδιά. Τα περισσότερα προσβεβλημένα άτομα χρειάζονται δια βίου διαχείριση της ουροδόχου κύστης για τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας.

Με άλλα λόγια, η κατανόηση των αιτιών της νευρογενούς κύστης δεν είναι μόνο για διάγνωση, αλλά για καθοδήγηση της θεραπείας – διαφορετικές αιτίες, διαφορετικές στρατηγικές.

Αυτές οι έξι αιτίες - από τον τραυματισμό του νωτιαίου μυελού έως τον συγγενή δυσραφισμό - μοιράζονται την κοινή οδό της διαταραχής του νευρικού ελέγχου του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Ο προσδιορισμός της υποκείμενης αιτιολογίας καθοδηγεί την πρόγνωση και τη θεραπεία.