Συμπτώματα διάμεσης κυστίτιδας

Τα συμπτώματα της διάμεσης κυστίτιδας χαρακτηρίζονται από «χειρότερα με το γέμισμα της ουροδόχου κύστης, ανακουφίζεται από την ούρηση».
Η διάμεση κυστίτιδα (IC) είναι μια χρόνια πάθηση της ουροδόχου κύστης που χαρακτηρίζεται από πόνο, πίεση και συμπτώματα στο ουροποιητικό. Οι ακόλουθες ενότητες περιγράφουν έξι τυπικές εκδηλώσεις.

Ο υπερηβικός πόνος είναι χαρακτηριστικό σύμπτωμα της διάμεσης κυστίτιδας. Αυτή η ενόχληση εντοπίζεται πάνω από το ηβικό οστό και συχνά επιδεινώνεται καθώς γεμίζει η κύστη. Ο πόνος μπορεί να περιγραφεί ως πίεση, κάψιμο ή οξύ.

Ο πόνος με το γέμισμα της ουροδόχου κύστης διακρίνει το IC από άλλες διαταραχές της ουροδόχου κύστης. Οι ασθενείς βιώνουν αυξανόμενο πόνο καθώς συσσωρεύονται ούρα, ο οποίος ανακουφίζεται προσωρινά με την ούρηση. Αυτό το μοτίβο είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό.

Η νυκτουρία αναφέρεται στο ξύπνημα τη νύχτα για να ουρήσετε. Οι ασθενείς με IC συχνά ξυπνούν δύο ή περισσότερες φορές τη νύχτα λόγω πόνου ή επείγουσας ανάγκης. Η διαταραχή του ύπνου μειώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής.

Σοβαρή συχνοουρία σημαίνει ούρηση περισσότερες από 10-15 φορές την ημέρα. Οι ασθενείς νιώθουν επείγουσα ανάγκη να ουρήσουν ακόμη και με μικρούς όγκους. Αυτό το σύμπτωμα οδηγεί σε κοινωνική απομόνωση και απουσία από την εργασία.

Ο πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα αναφέρεται συνήθως στο IC. Ο πόνος μπορεί να ακτινοβολεί στο περίνεο, στον κόλπο ή στο κάτω μέρος της πλάτης. Συχνά επιδεινώνεται από ορισμένες τροφές ή το στρες.

Η δυσουρία υποδηλώνει πόνο ή κάψιμο κατά την ούρηση. Σε αντίθεση με τη δυσουρία που σχετίζεται με λοίμωξη, η δυσουρία που σχετίζεται με IC εμφανίζεται χωρίς βακτηριουρία. Μειώνει σημαντικά την καθημερινή άνεση.

 

Με άλλα λόγια, η αναγνώριση των συμπτωμάτων της διάμεσης κυστίτιδας σημαίνει εστίαση στη σχέση πόνου-κένωσης, όχι μόνο στη συχνότητα.

 

Περίληψη
Αυτά τα έξι συμπτώματα συχνά επικαλύπτονται και ποικίλλουν σε ένταση. Η έγκαιρη αναγνώριση και η πολυτροπική θεραπεία είναι απαραίτητες για τον έλεγχο των συμπτωμάτων.

Η επαγόμενη από ακτινοβολία-νευροπάθεια της ουροδόχου κύστης προκύπτει από ακτινοθεραπεία της πυέλου (π.χ. για καρκίνο του προστάτη ή του τραχήλου της μήτρας). Συνήθως εκδηλώνεται μήνες έως χρόνια μετά τη θεραπεία, με μειωμένη χωρητικότητα της κύστης, υπολειτουργία του εξωστήρα ή αιματουρία. Αυτή η αιτιολογία συχνά υπο-αναγνωρίζεται.